Мен оны тағы да шапалақпен ұрдым, басы шалқая түсті. Әсіресе, оның күлкісі күшейген кезде, мен қолымды қалтама тығып, пышақты суырып алып, тамағына бастым, ол маған қарап тұрды. Ол ауырсынудан ләззат алады, бұл менің бақылауымды мүлдем бұзады. Менің азғын және жиіркенішті құмарлықтарым мені (жабайы аң сияқты) ырылдатып, шабуыл жасауға дайын етеді.
«Бұл менің отбасыма зиян келтіруі мүмкін (мүмкін), тіпті олардың өліміне әкелуі мүмкін, және мен оларды қорғау үшін бәрін жасаймын. Алексей менің оларды жойғым келетінін түсінеді, бірақ себебін білмейді. Мен оның ашуын оларға шығармауын қамтамасыз етуім керек. Олар мені қайғыратын осы ақымақ келісімшартты сақтағысы келеді; олар да мені мен оларды сағынғандай сағынады ма екен деп ойлаймын», – деп айқайлайды Захар дәрменсіз қызды дүкендерге сүйреп апарып.
Алексей оны еркелетеді, мүмкін ол солай күтетін шығар, бірақ маған бұл дұрыс емес сияқты. Біз ауада жүргенде (ол ақшаға немесе байлыққа мән бермеді), оның көзі кедей аудандарға қадалып, ерні қуаныштан бір-біріне қысылып тұрды. Іс жүзінде бұл «Джинсы мен былғары – маған ұнайтыны осы» дегенді білдіреді, – дейді Николай, сосын бірден үнсіз қалады, ашумен бұрылып кетеді, мойындағанына сенбегендей. Маған бойымды билеп алған аздап сенімсіздік сезімі жоғалады. Алексей құрмет пен таңдануды іздемейді – оған бәсекелес керек.
(Егер олар мені өлтіретін болса), олар алдымен мені емдеуге тырыспайды деп ойлаймын. «Ақыретте көріскенше», – деп күбірледім мен, 365info.kz сезімдерімді мені күтіп тұрған тәлімгерге жолдап. Көзімді ашқанда, Алексей мен Николай маған қарап тұр. «Ол менікі…» – деп ырылдадым мен оның шап жағынан атып.

Айта кету керек, күйеуіңізді мазақтай алмайсыз. Ол орнынан тұрып, кеудесін сипау үшін еденге баяу еңкейеді (қолдарын сандарынан жоғары сырғытады). Ағасының мейірімділігі жеміс береді деп кім ойлаған? Мүмкін, біз оның үлгісіне еліктеуіміз керек шығар? Николай екеуміз бірге таңғы ас ішеміз. Мен күтпей-ақ, қонақ бөлмеде Ириспен кездесіп, сөйлесу үшін кездесу белгіледім.
Ол байқамай да жұмыс істейді. Оның өткір, талантты тілі соншалықты шебер болғандықтан, алдымен мен байқамадым. Алексей менен қайтып келіп, тырысып көруімді сұрады (мен шынымен де тырысып жатырмын), бірақ мен оны әлемдегі кез келген нәрседен артық қалаймын және оны ала алмаймын. Іштей бірдеңе дұрыс емес екенін сеземін, әсіресе оның қайда кеткенін білгеннен кейін. Мен оған емес, оған көбірек қараймын. Бір сәтке анамды көремін – ол сән-салтанатқа бөленіп, мінсіз киінген – бірақ оның өткір, қауіпті көздері мені көпшіліктің арасынан тапқанда, мен артқа шегінемін.
Сонымен қатар, мен оның мәйіт туралы не айтып тұрғанын түсінемін. Мен өтірік айтып, мұны Николайдың ессіздігіне кінәлауым мүмкін (бірақ шындық ерте ме, кеш пе ашылады), және маған өтірік айту жаман ой сияқты сезіледі. Мен әлі өлтірілген жоқпын, бірақ мен өз бағымды сынап көргім келмейді, әсіресе қазір мен де нысанаға айналып, солармен бірге қалып қойғандықтан.